can dündar - eğer onu hatırladıkça

o'nu hatırladıkta başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz... ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla o hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz... ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin... o'nunlayken pervaneleşen yelkovanlar o'nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine bir akrep kadar hain...sınıfta büroda yolda yatakta içiniz içinize sığmıyor .........

can dündar , şiir , yazı , aşk