hoş geldin çocukluğum
çocuk kalmak ya da çocuk olmak; ikisi de zor...hayat denen tiyatroda en çok yara alan en çok incinen küçük yürekler çocuklar.çocuklar deyince herzaman yüreğimde birşeyer kıpırdar; sevginin ve hayatın var olduğunu hatırlatırlar herzaman. işte bu yazımda çocukluğumdan anı kalanlardan bir bölüm. varmı ki özlemeyen çocukluğunu. yoktur sanırım. kim bu zamana kadar dememiştir ki "ah be keşke çocuk olsaydım" diye. her yaş cocuk kalın....
