nilüfer çok uzaklarda
yalnızım üşüyorum özlediğimse çok uzaklarda bahçeme melekler yağıyor hepsi de tanıdık senden doğan gözlerinde hayat bulan bizi koruyan kollayan ve en önemlisi ikimizi bir araya getiren melekler son kez yine seninle gezmiştik oraları sen kimbilir belki de uzak bir kıtanın uzak bir şehrindesin şimdi
